Li Helebê, gava em li rûyên caniyên ku girêdayî rêxistina terorîst a DAIŞê ne û ku Şam rêve dibin dinêrin, bi eşkere tê dîtin ku ew sapîkên ji Asyaya Navîn in ku bi destê Erdoğan ve hatine anîn. Divê milleta Kurd bi van sapîkan bawerî neke, ewan ne ewle bihesibîne û ji bo ku li wan serkeftinê bidest bixe, peyman û stratejiyên ku wan têk bibin pêş bike. Girîng e ku hevalên me li Rojavayê, hem xwe û hem jî milleta Kurd ji bo vî rewşê amade bikin.

Di aliyê din de, divê em li ser mijareke din jî rawestin. Li Îranê, kurê Şah Riza Pehlevî tê pêşxistin. Ez bi xwe li Washingtonê, paytexta Amerîkayê, cih û kesên ku ew bi wan re rûniştin û rabûna wan hene temaşe kirim. Ev rewş nîşan dide ku dawiya rejîma Îranê nêzîk bûye. Ev jî tê wateyê ku Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê ji kurê Şah ji baştir ti kes nehat dîtin. Bi vê hişyariyê, em Kurd divê ji bo vî rewşê amade bin. Ji bo ku birayên me li Rojhilatê, soydaşên me û lehenganên ku milleta me diparêzin bi tenê nemînin, divê em her dem amade bin. Wateya vê jî ev e ku her dem şikestina rejîma niha ya Îranê gengaz e. Em mecbûrin ku imkanên xwe yên parastinê herî zêde pêş bikevin.

Di vê mijarê de gelek tiştên ku divê werin gotin hene; lê em dixwazin bi kurtî wan bi soydaşên xwe yên rûmetdar re parve bikin. Hin ji gelê me, bi karên bêpêwist, bi qûlibazî û qesqesiyê, û bi ku bi hev re têkoşîna ne girîng re mijûl dibin, belkî di suça dîrokî ya dava Kurdî de carekî wusa rewşeke têkçûyî nediwîstin. Ev têkçûn dikare bi qazanca milleta Kurd were guherandin. Divê bi dest bi dest, bi yekîtî û hêza hevbeş hereket bikin. Milleta me dibîne ku ji bo astengkirina xebatên me yên li vir, her cureyê lîstikên qirêj têne lîstin. Lê em ê bi hemû wan re jî bisekin.

Me gotin bi navê Xwedê, Yekîtîya Dewletê Kurdîstanê.
Em ji vê rêyê venegerînin.

Bi navê Afirînerê me, me armanc kir ku Dewletên Yekîtîya Kurdîstanê ava bikin. Ji bo vê armancê, daxwaza me ev e ku milleta me bi hişyariyê hereket bike û ku ji hêza xwe ya dikare bike, herî zêde bike.

Bi xêr û silamet.